Burak Behlül

  Câhiliye Devri: Örtünme (Çarşaf, Türban) Örtünme, İslâm’ın getirdiği bir yenilik değildir. Örtünme, Sümer devrine kadar dayanıyor. Bir çok toplumda da örtünme görülmekte. Doç. Dr. Ramazan Altıntaş şöyle anlatıyor: “Hamr kelimesi Kur’an’da özgün ifadesiyle: “..ve’l-yazribne bi humurihinne alâ cüyûbihinne..”, şeklinde geç­mektedir. Bu pasajın anlamı, “başörtülerini yakalarının üzerine (kadar) örtsünler/vursunlar’. Anlaşıldığı ka­darıyla zaten cahiliye kadınları örtünüyordu, ama taç, küpe, gerdanlık, bilezik gibi takıların takıldığı ziy­net/süs yerleri açık kalıyordu. Kur’an ziynet, yani takıların takıldığı süs yerlerinin örtülmesini istemekle bir­likte başın da örtülmesini tekrar teyit etmiş oldu. ” (1) Örtünme en önemlisi, İslâm’dan önce ki Arap toplumunda da vardı. Aslında örtünmenin, tarihî çok eskidir. Örtünme, çok eskilere dayanıyor. Örtünme en eski Anadolu uygarlıkların da başlamış ve yayılmıştır. İlk örtünme Babil’in Kralı Hammurabi kanunlarına dayanmakla beraber, Çarşa...

Dünya Mitolojisi’nde ve Câhiliye Devri’nde: Kurban “kurban ” islâm’da önemli bir yere sahiptir. Kurban bayramı’nda Müslümanlar, Kurban keserler. Bunun da bir hikâyesi vardır. Fakat “ kurban kesmek ” sanıldığı gibi sadece islâma ait bir şey değildir. Ya da sadece islâmın getirdiği bir şey de değildir. Müslüman olan iki toplum: Türkler ve İranlılar’ın ( Persler yani ) zaten eski inanç ve dinlerin de “ kurban kesme ”, “ Tanrı’ya kurban sunma ” âdeti mevcuttu. Öyle ki bir çok inançta “ kurban kesme ” bulunmaktadır. Meselâ biz Türklerin eski dininde de “ Kurban ” mevcuttur. Fakat iki toplumun “ kurban verme ” tarzı, inancı farklıydı. Fakat hepsi Tanrı’ya kurban veriyordu. İranlılar’da ( Persler ) inandıkları Ahura-Mazda’ya kurban sunuyorlardı. (1) Heredot şöyle anlatıyor: “ (İranlılar) Tanrılardan birine bir kurban kesmek isteyen kimse, kurbanı temiz bir yere götürür, başına, genellikle mersin dalından bir taç koyar, kurban hangi tanrı için kesiliyorsa, o tanrının adını anar. Kurban kesenin...